Bilindiği gibi deksametazon etki olarak triamsinolon asetonide göre üç kat daha fazla güçte bir sentetik glukokortikoittir. Fakat deksametozon 5.5 saat tahmini vitreus yarılanma ömrü ile hızla vitreustan temizlenen küçük bir moleküldür ve bu hızlı yarılanma ömrü, yeterli ve sürekli tedavi edici ilaç düzey elde edebilmek için çok sık enjeksiyon ihtiyacına neden olmakta ve klinik uygulamada kullanımı mümkün olmamaktadır. Bu sınırlandırmayı aşmak için, intravitreal kullanımda sürekli salınım preparatı geliştirildi.  Deksametozonun implant formu  intravitreal uygulama şeklinde retinal ven tıkanıklığı ve arka segmenti etkileyen üveitlere bağlı gelişen makula ödemi tedavisinde ABD Gıda ve İlaç Dairesi (FDA) tarafından 2009 yılında onay aldı. Deksametozonun implant formu 22 gauge özel enjektörü kullanılarak pars plana yoluyla göz içine yerleştirilmekte ve böylece toplamda deksametozon 0.7 mg dozda vitreusa verilmiş olmaktadır.

Chang-Lin ve ark maymunlarda yaptıkları çalışmada ozurdexin ilk 2 ayda maksimum konsantrasyon da vitreusta saptadıklarını ve sonraki 4 ayda da giderek azaldığını 6. aydan sonra etkili konsantrasyonun altında kaldığını belirtmişlerdir. 6 aya kadar gözde etkisi süren bir implantın güvenilir oluşu ve iyi tolore edilebilmesi çok önemlidir. Deksametozon tavşanlarda yapılan bir çalışmada 800 mikrogram ve üzerinde retinal toksisite gösterdiği belirtilirken bir başka çalışmada 4,8 miligrama kadar elektrofizyolojik testlerle retinal fizyolojide olumsuz bir etkisinin olmadığı gösterilmiştir. Klinik çalışmalarda implantın 0,35 ve 0,7 mg deksametozon dozları gözlem grubu ile karşılaştırılmış ve 0,7 mg dozda %5 ön kamarada flare ve %6 yüksek göz içi basıncı saptanmıştır. Göz içi basınç artışı medikal olarak kontrol edilebilmiştir. Katarakt gelişimi ise 180 gün boyunca kontrol grubu ile benzer bulunmuştur. 12 aylık izlemde ve tekrar 0,7 mg enjeksiyonla hastaların %32,8 inde göz içi basınç artışı gelişmiş ve bir kısmına cerrahi müdahale uygulanmıştır. 12 aylık izlemle tekrar 0,7 mg enjeksiyonla katarakt gelişimi %29,8 olarak saptanmıştır. İmplantın özel aplikatörü ile yerleştirilmesi, skleral kesi ile implante edilmesi ve kesi yerinin sütüre edilmesine göre daha az travmatize olduğu belirtilmektedir.

Üveiti veya Irvine-Gass sendromuna ikincil makula ödemi olan 13 hastaya uygulanan 0,7 mg deksametozon implantı ile 6 ay boyunca hastaların %53,7’sinde görme artışı elde edilmiş ve %38,5 oranında 10 mmhg veya daha fazla GİB artışı olduğu saptanmıştır. Floresein sızıntısında ise belirgin bir iyileşme olduğu görülmüştür.

Ozurdex diabetik makula ödeminde de uygulama alanı bulmaktadır. Literatürde bununla ilgili çalışmalar yayınlanmaya başlamıştır. Zucchiatti ve ark. persistan diabetik makuler ödemi olan daha öncesinde LFK, anti-VEGF ve steroid tedavileri uygulanmış 9 hastaya intravitreal ozurdex tedavisi uygulamışlar, görme keskinliğinde ve santral retina kalınlığında ilk 4 ayda iyileşme olduğunu 6. aydan itibaren ise preoperatif değerlere geri dönüldüğünü 1 hastada antiglokomatöz tedavi ile kontrol altına alınan GİB yükselmesi saptadıklarını ve diğer 8 hastaya ise tekrar enjeksiyon ihtiyacının doğduğunu belirtmişlerdir.

Vitrektomize gözlerdeki sebat eden makula ödemi tedavisinde de ozurdex yer bulmaya başlamıştır. Multisentrik bir çalışmada 55 göze ozurdex tedavisi uygulanmış vizyonda ve vasküler sızıntıda klinik olarak anlamlı biri iyileşme olduğu belirtilmiştir. Yan etkiler açısından değerlendirildiğinde kabul edilebilir bir güvenlik profili olduğu ifade edilmektedir.

Kliniğimizde de Ozurdex intravitreal implantı genelde diğer tedavilere dirençli olan sınırlı sayıda olguya uyguladık. Olgulardan elde ettiğimiz ilk sonuçlar yüz güldürücü olmakla birlikte nüks süresi, sıklığı vb uzun süreli takip sonuçlarımız henüz oluşmamıştır.

   

1-Clin Ophthalmol. 2011;5:1043-9.

2-Invest Ophthalmol Vis Sci. 2011 Jan 5;52(1):80-6.

3-Am J Ophthalmol. 2009;147:1048-54.

4-Ophthalmologica. 2012;228(2):117-22.

5-RETINA 2011;31:915-23.

Haberi Paylaş: Facebook Twitter